ตัวกรองผลการค้นหา
ภิทะ,ภินท,ภินท-,ภินท์
หมายถึง[พินทะ-] ก. แตก, ทำลาย. (ป., ส.).
วิทธะ
หมายถึง(แบบ) ว. เจาะ, แทง, ฉีกขาด, เป็นแผล, เป็นรู, แตก. (ป., ส.).
Burst
กริยาช่อง 2Burst
กริยาช่อง 3Burst
แปลว่าระเบิด, แตก, พุ่งออก
แตก
ภาษาจีน; 流
chip
แปลว่าแตก, กระเทาะ
sweat
แปลว่าแตก
ฉาน
หมายถึงก. แตก, กระจาย, ซ่าน, เช่น แตกฉานซ่านเซ็น. ว. มีแสงกล้า, มีแสงพุ่งออกไป, สว่าง, กระจ่างแจ้ง, จ้า, เช่น แสงฉาน ปัญญาแตกฉาน; ฉาด เช่น ขวิดควิ้วอยู่ฉาน ๆ. (ม. ร่ายยาว กุมาร).
ตอก
หมายถึงก. แตก. น. เรียกข้าวเปลือกข้าวเจ้าที่เอามาคั่วให้แตกบานเป็นดอกว่า ข้าวตอก.
ลาญ
หมายถึงก. แตก, หัก, ทำลาย เช่น ฝ่อใจห้าวบมิหาญ ลาญใจแกล้วบมิกล้า. (ตะเลงพ่าย).
Crack
กริยาช่อง 2Cracked
กริยาช่อง 3Cracked
แปลว่าแตก, ราว, แยก
Fissure
กริยาช่อง 2Fissured
กริยาช่อง 3Fissured
แปลว่าแยก, เปิด, แตก
แตก,ร้าว
ภาษาญี่ปุ่น割れる
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นわれる
