ตัวกรองผลการค้นหา
แขย่ง
หมายถึง[ขะแหฺย่ง] ว. แขย็ก ๆ, อาการที่ปีนขยับขึ้นไปทีละน้อย ๆ ขึ้นไปได้ไม่สะดวก, เช่น ผ้าคาดพุงผูกพันขยันตะแบง แขย่งเข่นฆ่าพร้าขัดเอว. (ม. ร่ายยาว ชูชก), มักใช้พูดเข้าคู่กับคำ เขย้อ เป็น เขย้อแขย่ง.
Slink
กริยาช่อง 2Slunk
กริยาช่อง 3Slunk
แปลว่าย่องคลาน, แอบเคลื่อนที่อย่างเงียบๆ, ปีนป่ายอย่างระมัดระวัง
painter
แปลว่าช่างทาสี
ladder
แปลว่ากระได
sneak
แปลว่าผู้ลักลอบ
stick
แปลว่าคา
กระจัง
หมายถึงน. ชื่อปลานํ้ากร่อยชนิด Periophthalmodon schlosseri ในวงศ์ Periophthalmidae พบในบริเวณป่าชายเลน รูปร่าง การเคลื่อนไหวและความสามารถขึ้นมาพ้นนํ้าได้คล้ายปลาจุมพรวดซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า มีครีบอกเป็นกล้ามเนื้อใช้ต่างตีน ช่วยครีบหาง ทำรูลึกอยู่ในเลน เคลื่อนไหวได้รวดเร็วบนผิวเลนและผิวนํ้า ปีนเกาะบนที่ชันและกระโจนเป็นห้วง ๆ ได้, เขียนเป็น กะจัง ก็มี.
awkwardly
แปลว่ายักแย่ยักยัน
scramble
แปลว่าตะเกียกตะกาย
climb
แปลว่าป่าย
lavatory
แปลว่าโถส้วม
a numerical noun for some flat thing
แปลว่าบาน