ประเดยก

คำในภาษาไทย

อ่านว่าปฺระ-ดะ-เหฺยก

ประเดยก หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ประเดยก หมายถึง:

  1. [ปฺระดะเหฺยก] (แบบ) ว. ปัจเจก เช่น เพราะกูเป็นประเดยก. (ม. คําหลวง วนปเวสน์). (ส. ปฺรเตฺยก; ป. ปจฺเจก).

 ภาพประกอบประเดยก

  • ประเดยก อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ประเดยก อ่านว่า ปฺระ-ดะ-เหฺยก