ปรองดอง คำในภาษาไทย อ่านว่าปฺรอง-ดอง 0 0 ปรองดอง หมายถึง? พจนานุกรมไทย ปรองดอง หมายถึง: [ปฺรอง-] ก. ออมชอม, ประนีประนอม, ยอมกัน, ไม่แก่งแย่งกัน, ตกลงกันด้วยความไกล่เกลี่ย, ตกลงกันด้วยไมตรีจิต. ดูทั้งหมด ปรองดอง ภาษาอังกฤษคือ? EN-TH Dictionary ปรองดอง ภาษาอังกฤษคือ: harmonize ดูทั้งหมด ภาพประกอบปรองดอง
