เมี่ยง

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน一种用菜叶包着吃的小点心

คำอ่าน [yì zhǒng yòng cài yè bāo zhe chī de xiǎo diǎn xīn]

ภาษาจีน泰国的一种茶叶

คำอ่าน [tài guó de yì zhǒng chá yè]

พจนานุกรมไทย เมี่ยง หมายถึง:

  1. น. ของกินเล่นที่ใช้ใบไม้บางชนิด เช่น ใบชาหมัก ใบชะพลู ใบทองหลาง ห่อเครื่อง มีถั่วลิสง มะพร้าว กุ้งแห้ง หัวหอม ขิง เป็นต้น มีหลายชนิด เรียกชื่อต่าง ๆ กัน เช่น เมี่ยงคำ เมี่ยงลาว เมี่ยงส้ม.

  2. (ถิ่น-พายัพ) น. ต้นชา. [ดู ชา ๑ (๑)].

 ภาพประกอบ

  • เมี่ยง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เมี่ยง ภาษาจีน 一种用菜叶包着吃的小点心 คำอ่าน [yì zhǒng yòng cài yè bāo zhe chī de xiǎo diǎn xīn]
  • เมี่ยง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เมี่ยง ภาษาจีน 泰国的一种茶叶 คำอ่าน [tài guó de yì zhǒng chá yè]