เปลี่ยว

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน僻静

คำอ่าน [pì jìng]

ภาษาจีน偏僻

คำอ่าน [piān pì]

ภาษาจีน无人烟

คำอ่าน [wú rén yān]

พจนานุกรมไทย เปลี่ยว หมายถึง:

  1. ว. ว้าเหว่ เช่น เปลี่ยวใจ; ห่างไกลผู้คน เช่น ทางเปลี่ยว, ไม่มีผู้คนไปมา เช่น เวลากลางคืนถนนสายนี้เปลี่ยว.

  2. [เปฺลี่ยว] น. เรียกเนื้อที่นูนขึ้นที่คอวัวควายและสัตว์มีกีบเมื่อเวลาหนุ่ม, ความหนุ่มของวัวควาย. ว. หนุ่ม (ใช้แก่วัวควาย).

 ภาพประกอบ

  • เปลี่ยว ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เปลี่ยว ภาษาจีน 僻静 คำอ่าน [pì jìng]
  • เปลี่ยว ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เปลี่ยว ภาษาจีน 偏僻 คำอ่าน [piān pì]
  • เปลี่ยว ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เปลี่ยว ภาษาจีน 无人烟 คำอ่าน [wú rén yān]