เบี้ยว

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน歪斜

คำอ่าน [wāi xié]

พจนานุกรมไทย เบี้ยว หมายถึง:

  1. ว. มีรูปบิดเบ้ไปจากเดิมซึ่งมักจะมีลักษณะค่อนข้างกลม เช่น หัวเบี้ยว ปากเบี้ยว.

  2. ดู คางเบือน.

 ภาพประกอบ

  • เบี้ยว ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เบี้ยว ภาษาจีน 歪斜 คำอ่าน [wāi xié]