เบิก คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาจีน张开 คำอ่าน [zhāng kāi] 0 0 เบิก หมายถึง? พจนานุกรมไทย เบิก หมายถึง: ก. เปิด ใช้ในลักษณะอย่างเปิดผ้าคลุมบายศรีออก เรียกว่า เบิกบายศรี, ทําให้กว้าง เช่น เบิกถนนออกไป เบิกท้องร่อง; ขอให้จ่าย เช่น เบิกเงิน เบิกของ; นําเข้าเฝ้า เช่น เบิกตัว. น. คํากํากับชื่อปีในวิธีนับศักราชของไทยทางเหนือ ตรงกับเลข ๕, เขียนเป็น เปก ก็มี. ดูทั้งหมด ภาพประกอบเบิก