เบิก

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน张开

คำอ่าน [zhāng kāi]

เบิก หมายถึง?

พจนานุกรมไทย เบิก หมายถึง:

  1. ก. เปิด ใช้ในลักษณะอย่างเปิดผ้าคลุมบายศรีออก เรียกว่า เบิกบายศรี, ทําให้กว้าง เช่น เบิกถนนออกไป เบิกท้องร่อง; ขอให้จ่าย เช่น เบิกเงิน เบิกของ; นําเข้าเฝ้า เช่น เบิกตัว.

  2. น. คํากํากับชื่อปีในวิธีนับศักราชของไทยทางเหนือ ตรงกับเลข ๕, เขียนเป็น เปก ก็มี.

 ภาพประกอบเบิก

  • เบิก ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เบิก ภาษาจีน 张开 คำอ่าน [zhāng kāi]