รำไร

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน飘忽

คำอ่าน [piāo hū]

ภาษาจีน飘渺

คำอ่าน [piāo miǎo]

พจนานุกรมไทย รำไร หมายถึง:

  1. ว. เล็กน้อย เช่น แสงสว่างรำไร แสงแดดรำไร; อาการที่เห็นไม่ชัดเต็มที่เพราะอยู่ในระยะไกลหรือมีอะไรบังเป็นต้น เช่น เห็นกระท่อมรำไรอยู่ในหมู่ไม้.

 ภาพประกอบ

  • รำไร ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน รำไร ภาษาจีน 飘忽 คำอ่าน [piāo hū]
  • รำไร ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน รำไร ภาษาจีน 飘渺 คำอ่าน [piāo miǎo]