มัด

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน捆绑

คำอ่าน [kǔn bǎng]

ภาษาจีน捆

คำอ่าน [kǔn]

ภาษาจีน绑

คำอ่าน [bǎng]

ภาษาจีน捆扎

คำอ่าน [kǔn zhā]

พจนานุกรมไทย มัด หมายถึง:

  1. ก. ผูกรัดเข้าด้วยกัน, ผูกรัดให้แน่น. น. ลักษณนามเรียกของบางอย่างที่ผูกรัดเข้าด้วยกัน เช่น ไต้มัดหนึ่ง ฟืน ๒ มัด.

 ภาพประกอบ

  • มัด ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน มัด ภาษาจีน 捆绑 คำอ่าน [kǔn bǎng]
  • มัด ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน มัด ภาษาจีน 捆 คำอ่าน [kǔn]
  • มัด ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน มัด ภาษาจีน 绑 คำอ่าน [bǎng]
  • มัด ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน มัด ภาษาจีน 捆扎 คำอ่าน [kǔn zhā]