พิสมัย คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาจีน喜悦 คำอ่าน [xǐ yuè] ภาษาจีน可爱 คำอ่าน [kě ài] ภาษาจีน喜欢 คำอ่าน [xǐ huān] ภาษาจีน爱慕 คำอ่าน [ài mù] ภาษาจีน满意 คำอ่าน [mǎn yì] ภาษาจีน爱情 คำอ่าน [ài qíng] ภาษาจีน恋爱 คำอ่าน [liàn ài] ภาษาจีน欢欣 คำอ่าน [huān xīn] ภาษาจีน称心 คำอ่าน [chèng xīn] 0 0 พิสมัย หมายถึง? พจนานุกรมไทย พิสมัย หมายถึง: [พิดสะไหฺม] น. ความรัก, ความปลื้มใจ, ความชื่นชม. ก. รักใคร่หลงใหล เช่น ฉันไม่เห็นจะพิสมัยเธอเลย. ว. ควรชม. (ส. วิสฺมย; ป. วิมฺหย ว่า ความแปลกใจ). ดูทั้งหมด ภาพประกอบพิสมัย