พิการ

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน残疾

คำอ่าน [cán jí ]

ภาษาจีน伤残

คำอ่าน [shāng cán]

พจนานุกรมไทย พิการ หมายถึง:

  1. ว. เสียอวัยวะมีแขนขาเป็นต้น, เสียไปจากสภาพเดิม, เช่น แขนพิการ ตาพิการ, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ พิกล เป็น พิกลพิการ. (ป., ส. วิการ).

 ภาพประกอบ

  • พิการ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน พิการ ภาษาจีน 残疾 คำอ่าน [cán jí ]
  • พิการ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน พิการ ภาษาจีน 伤残 คำอ่าน [shāng cán]