พังเพย

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน旁批

คำอ่าน [páng pī]

พังเพย หมายถึง?

พจนานุกรมไทย พังเพย หมายถึง:

  1. น. ถ้อยคําหรือข้อความที่กล่าวสืบต่อกันมาช้านานแล้ว โดยกล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง เช่น กระต่ายตื่นตูม.

 ภาพประกอบพังเพย

  • พังเพย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน พังเพย ภาษาจีน 旁批 คำอ่าน [páng pī]