พังเพย คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาจีน旁批 คำอ่าน [páng pī] 0 0 พังเพย หมายถึง? พจนานุกรมไทย พังเพย หมายถึง: น. ถ้อยคําหรือข้อความที่กล่าวสืบต่อกันมาช้านานแล้ว โดยกล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง เช่น กระต่ายตื่นตูม. ดูทั้งหมด ภาพประกอบพังเพย