บริสุทธิ์ คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาจีน纯净 คำอ่าน [chún jìng] ภาษาจีน纯粹 คำอ่าน [chún cuì] 0 0 บริสุทธิ์ หมายถึง? พจนานุกรมไทย บริสุทธิ์ หมายถึง: [บอริสุด] ว. แท้, ไม่มีอะไรเจือปน, เช่น ทองบริสุทธิ์, ปราศจากมลทิน, ปราศจากความผิด, เช่น เป็นผู้บริสุทธิ์, หมดจดไม่มีตําหนิ เช่น เพชรบริสุทธิ์ เครื่องแก้วบริสุทธิ์; เรียกสาวพรหมจารีว่า สาวบริสุทธิ์. น. แร่ชนิดหนึ่ง ในจําพวกนวโลหะ. (ป. ปริสุทฺธิ). ดูทั้งหมด ภาพประกอบบริสุทธิ์