พุทธสุภาษิต หมวด ว

รวมพุทธสุภาษิต หมวด ว

พุทธสุภาษิต หมวด ว ตามที่เคยรู้จัก พุทธสุภาษิต มีอยู่หลายคำ จะมีคำไหนที่เรารู้จักไหมนะ

วันคืน ไม่ผ่านไปเปล่า
วันคืนผ่านพ้นไป ชีวิตย่อมจะเหลือน้อยลง
วันคืนย่อมล่วงไป ชีวิตย่อมหมดเข้าไป อายุของสัตว์ ย่อมสิ่นไป เหมือนน้ำแห่งแม่น้ำน้อย ๆ ฉะนั้น
วันคืนล่วงไป ชีวิตของคนก็พร่องลงไป จากประโยชน์ที่จะทำ
วันคืนล่วงไปเท่าไรชีวิตก็พร่องลงไปเท่านั้น เวลาแห่งความตายรุกไล่เข้าไปทุกอิริยาบท ฉะนั้นจึงไม่ควรประมาทเวลา
วันคืนเคลื่อนคล้อย อายุก็เหลือน้อยเข้าทุกที
วันและคืนย่อมผ่านไป
วัย หมดไปตามลำดับแห่งวัย
วัยย่อมผ่านพ้นไปทุกขณะทีเดียว
วัยย่อมเสื่อมลงเรื่อยไป ทุกหลับตา ทุกลืมตา
วัยสิ้นไปตามคืนและวัน
วาจาของคน ย่อมส่องเห็นน้ำใจ
วาจาสุภาษิต ย่อมมีผลแก่ผู้ปฎิบัติ เหมือนดังดอกไม้งาม ที่มีทั้งสีสวย และกลิ่นอันหอม
วาจาเช่นเดียวกับใจ
วิญญูชน หากเข้าใกล้บัณฑิตแม้เพียงครู่เดียว ก็รู้ธรรมได้ฉับพลัน เสมือนลิ้นที่รู้รสแกง
วิญญูชนตำหนิ ดีกว่าคนพาลสรรเสริญ
เวทมนต์ ชาติกำเนิด พวกพ้อง นำสุขมาให้ในสัมปรายภพไม่ได้, ส่วนศีลของตนที่บริสุทธิ์ดีแล้ว จึงนำสุขมาให้ในสัมปรายภพได้
เวรของผู้จองเวร ย่อมไม่ระงับ
เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร
เวลาแต่ละวัน อย่าให้ผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ จะน้อยหรือมาก ก็ให้ได้ประโยชน์อะไรบ้าง